En weer terug naar Zuid-Afrika!

We beginnen de koude dag ( er lag bijna ijs op de bus) vroeg. Om 6 uur gaat een wekker af die niet van ons is maar luid hoorbaar is in onze beehive. Na een kwartier besluit ik maar even in mijn pyjama buiten te gaan kijken of er een telefoon naast ons huisje ligt maar nee...na uiteindelijk een half uur stopt hij. Nadat we zijn opgestaan komt een reizigster van een andere Nederlandse groep op het deurtje van onze naaste beehive kloppen of haar tienerzonen al wakker waren. Niet dus. Verontwaardigd stellen ze dat hun wekker niet is afgegaan maar wij weten beter....gewoon met zijn drieën er doorheen geslapen en houden nu de rest van de reisgroep op die al in de bus zit om weg te gaan.

Bij het ontbijt zien we dat de krokodil niet meer op zijn vaste plaats ligt. Een krokodil zien is al eng, maar als je hem niet meer ziet wordt het nog wat spannender...maar uiteindelijk spotten we hem zwemmend in de vijver op een acceptabele afstand.

Bij het ontbijt lachen we nog even goed na over het nachtelijk avontuur van Eric en Werner. Die bleven wat achter toen we in het pikdonker naar onze beehives liepen om naar de heldere sterrenhemel te kijken. Uiteraard waren wij toen al uit hun zicht verdwenen. Ze liepen het beehives dorpje in en Eric ging op zijn knieën om huisje 4 te openen, na een kwartier proberen maar het slot niet open krijgen ziet Eric Nyala op huisje staan en beseft zich dat hij ij het verkeerde beehive dorpje staat. Werner is inmiddels ook nergens meer te bekennen. Die was achter het huisje blijkbaar gaan kijken naar de sterren omdat het minder licht was. Toen Werner achter het huisje uitkwam dacht het dat Eric al bij nummer 4 naar binnen was gegaan en klopt bij nummer 5 aan...Is that you William? Roept een zware bariton stem...ook Werner beseft zich dat hij bij de verkeerde huisjes staat. Dat is niet de stem van Gemmeke. Uiteindelijk weten we ze na bijna een half uur te vinden.....Gemmeke en ik hebben besloten dat ze nooit meer alleen weg mogen en ook niet meer de sleutels bij zich mogen hebben...maar grappig was het wel 😉

We vervolgen onze weg weer naar de grens met Zuid-Afrika.  Bij een ander park doen we een koffiestop met de meest prachtige bloemen in de tuin.

Onderweg spotten we onder andere de trouwband vogel (trouwring). Volgens Zulu gebruik moet de man een veer van deze mooi gekleurde vogel meenemen al hij zijn aanstaande wil trouwen.

Dan naderen we de grens weer en de hele administratie begint weer van voor af aan. Ditmaal nog met een extra gratis healthcheck. Onze temperatuur wordt gemeten....geen idee wat er gebeurd als je koorts hebt. Zuid-Afrika mag je niet in...dan weer terug eSwatini in? Of moet je uitzieken in niemandsland? Maar goed, wij mogen allemaal door en zijn weer 2 stempels rijker in onze paspoorten. Net na de grens rijden we al door ons eerste park en zien we een prachtige mannetjes olifant die het lukt om zich achter een minuscuul boompje te verstoppen.

Nu aangekomen bij onze lodge in Hluhluwe, Ezulwini lodge. Ezulwini betekent een stukje hemel op aarde. Weer gelegen in een prachtig park met hertachtigen, giraffen vogels en gnoes. We blijven hier slechts 1 nachtje. Morgenochtend weer op gamedrive. Hopelijk spotten we weer veel olifanten, giraffen en neushoorns. Vooral ook benieuwd wat voor spannends we nu allemaal weer gaan meemaken!